Kategoria: Louis Saint-Just

Dwa fragmenty z mowy Louis’a Saint-Just w sprawie sądu nad Ludwikiem XVI. Przemówienie to, wygłoszone 13 listopada 1792 r., było pierwszym wystąpieniem Saint-Justa na trybunie Konwencji Narodowej. Mowa Jego, wówczas 24-letniego posła, przyczyniła się w dużym stopniu do przeciwdziałania manewrom i knowaniom Żyrondy, usiłującej nie dopuścić do procesu króla. „Ja osobiście jestem przeciwny półśrodkom: ten człowiek musi albo panować, albo umrzeć. Będzie on wam dowodził,…

Read More

Wizerunek Saint-Justa

Posted by Sierpień 12, 2016

St. Just był w oczach wielu ludzi doskonałym uosobieniem ideałów rewolucyjnych, tak jak je ujmowano w latach 1793-4. Jak Francja – wyrzekł się swej lichej przeszłości: gdy ukochana jego przybyła za nim do Paryża w r. 1792, odmówił jej przyjęcia. Jak rewolucja – był młody, przystojny, pewny siebie i surowy. Jak terror – był uważany za nieubłaganego i gotowego posłać najlepszego druha na gilotynę. Gdy…

Read More

Pierwszym prawem ponad wszystkie inne jest utrzymanie Republiki; a często nie pod tym aspektem rozpatruje się tutaj sprawy natury najbardziej delikatnej. Ukryte względy wpływają na obrady, sprawiedliwość traktuje się zawsze od strony słabości i okrutnej pobłażliwości, nie zadając sobie trudu osądzenia, czy proponowane stanowisko nie pociągnie za sobą zguby państwa. Sprawiedliwość nie jest łagodnością: jest surowością. Saint-Just, Sprawozdanie o osobach uwięzionych*, [w:] Saint-Just, Wybór pism,…

Read More

Każdy właściciel, który nie uprawia jakiegoś zawodu, nie piastuje urzędu publicznego i ma powyżej lat 25, obowiązany jest uprawiać ziemię do 50 lat. Każdy właściciel obowiązany jest z każdego posiadanego morga wyhodować cztery owce pod karą utraty praw obywatelskich na przeciąg jednego roku. Próżniactwo jest karane, przemysł popierany. Republika ceni wysoko sztukę i geniusz. Nawołuje obywateli do zachowania dobrych obyczajów; nawołuje ich do poświęcenia swych…

Read More

O przyjaźni

Posted by Kwiecień 27, 2016

Każdy po dojściu do lat dwudziestu jeden obowiązany jest oświadczyć w świątyni, kogo zalicza do swych przyjaciół. Oświadczenie to ma być ponawiane rokrocznie w miesiącu lutym. Jeżeli człowiek porzuci przyjaciela, obowiązkiem jego jest na żądanie jednego z obywateli albo najstarszego z obecnych wyjaśnić w świątyni wobec ludu motywy, którymi się kierował. W razie odmowy podlega on banicji. Przyjaciołom nie wolno swoich wzajemnych zobowiązań wyrażać na…

Read More

Ojczyzna

Posted by Kwiecień 27, 2016

„Ojczyzna nie jest tylko ziemią, jest ona wspólnotą uczuć, toteż gdy każdy walczy o ocalenie lub wolność tego, co mu jest drogie, ojczyzna jest broniona. Jeśli każdy wyjdzie spod swej strzechy z bronią w ręku – ojczyzna zostanie w krótkim czasie uratowana. Każdy walczy o to, co ukochał; oto co znaczy mówić o dobrej wierze. Konsekwencją tego jest walka za wszystkich.” Louis Saint-Just, Pisma pośmiertne:…

Read More

Obrady ludowe

Posted by Kwiecień 27, 2016

„W wypadkach, kiedy władze publiczne okażą się bezsilne wobec gromadzących się gniewnie tłumów, wywieszenie po środku placu flagi przywoła tłum do porządku i stanowić będzie sygnał do rozpoczęcia wiecu ludowego. Lud winien obradować spokojnie i podać do wiadomości władz powzięte po rozprawach rezolucje, o których będzie również powiadomiona władza ustawodawcza. W razie gdyby ktoś usiłował zamącić spokój rozpraw, lud przekaże go odnośnym władzom.” Louis Saint-Just,…

Read More

O adopcji

Posted by Kwiecień 27, 2016

Adopcja ma na celu ulżenie dzieciom nieszczęśliwym i ochronę czci dziewiczej. Nie wolno adoptować dziecka płci męskiej, które ukończyło lat pięć. Wolno adoptować tylko dziewczęta niezamężne. Adoptujący składają wobec urzędnika państwowego oświadczenie o wyposażeniu dziecka przybranego i oświadczenie to staje się dla nich obowiązujące. Wyposażenie nie może być ani cofnięte, ani zbyte przez adoptujących rodziców. Wyposażenie nie może przekraczać dziecięciu tysięcy liwrów. Adopcja nie pociąga…

Read More

O społeczeństwie

Posted by Kwiecień 26, 2016

„Społeczeństwo nie jest bynajmniej dziełem człowieka, nie ma ono nic wspólnego z instytucją narodów. Instytucja ta była drugim związkiem, który natchnął ludzi nowym duchem i nowymi pragnieniami. Zmuszeni wspomagać się siłą i zbrojnie, zaczęli oni przypisywać naturze te potrzeby, które nabyli jedynie na skutek zapomnienia o niej. Aby umocnić te wielkie zbiorowości polityczne, trzeba było im nadać odpowiednie proporcje i prawa… Przyzwyczajono się sądzić, że…

Read More