Kategoria: Maksymilian Robespierre

Musimy policzyć za zasługę jakobinom – pisze J.M. Thompson – że na wskroś przejrzeli rzekome argumenty, przy pomocy których żyrondyści usiłowali swoją niezaradność w rządzeniu tłumaczyć wolą ludu, i sami jawnie używali siły zamiast argumentów, obiecując zaniechać tego systemu z chwilą, gdy kraj dojrzeje do prawdziwej demokracji. Na dobro Robespierre’a jako męża stanu – chociaż politycznie doprowadziło to do jego zguby – pisać trzeba, że…

Read More

„Uwagi” (Notes) Robespierre przekazał Saint-Justowi jako materiał do jego denuncjacji Dantona i jego współtowarzyszy. Uwagi te są przedrukowane z krytycznym wstępem i objaśnieniami w dziele Mathieza, Robespierre Terroriste, oraz w końcowej części Orators of the French Revolution Stephensa. Po pierwsze, plan Dantona polegał na „łamaniu” niepotrzebnych mu ludzi, nigdy jednak nie zaatakował prawdziwego spiskowca. Danton był człowiekiem dobrodusznym, dobierał ludzi do swego otoczenia dla ich…

Read More

O grzywnie srebra

Posted by Kwiecień 28, 2016

Po co zebraliśmy się w tym przybytku ustaw? Po to, by umożliwić narodowi korzystanie z wiecznych praw, które przysługują wszystkim ludziom. Sami przyznaliście to, gdy postanowiliście ogłosić uroczystą deklarację tych świętych praw, będących niejako wiecznymi fundamentami, na których musi się ono opierać: „Wszyscy ludzie rodzą się i pozostają wolnymi i równymi w prawach. Suwerenność należy zasadniczo do Narodu. Prawo jest wyrazem woli powszechnej. Wszyscy obywatele…

Read More

W przemówieniu wygłoszonym w dniu 1 lipca w Klubie Jakobinów, pełnym głosem zapowiadając groźne niebezpieczeństwo, jakie zawisło nad rewolucją, Robespierre wskazywał to buntownicze ugrupowanie, które zespala i jednoczy wszystkie wrogie Republice siły. Jest to „klika tolerancyjnych”. „Klika tolerancyjnych zmieszała się z innymi klikami, stała się ich podporą i wsparciem… Klika ta powiększa się dzięki resztkom wszystkich innych klik, łączy jednym ogniwem wszystkich, którzy od początku…

Read More

Maksymilian Robespierre otrzymał standardowy ekwipunek intelektualny ówczesnego mieszczańskiego inteligenta. Był to standard wysoki. Ale czy Robespierre wyróżniał się czymkolwiek wśród tłumu gens de robe, ludzi togi? Nie. Tak samo nie wyróżniał się w tłumie francuskich biskupów 22-letni ordynariusz kiepskiej diecezji Luçon, Armand du Plessis de Richelieu. I tak samo nie wybijał się z tłumu niższych oficerów królewskich podporucznik Bonaparte. W 1789 r. adwokat Robespierre wcale…

Read More

Twierdzenie, że Robespierre był szefem rządu i faktycznym dyktatorem rewolucyjnym nie uwzględnia dwóch ważnych okoliczności. Po pierwsze: wielkie decyzje polityczne Komitetu Ocalenia Publicznego poprzedzały długie, burzliwe dyskusje, w których Robespierre często przegrywał; ponadto istniał w KOP rozbudowany podział pracy. Nie można lekceważyć ogromnej roli grupy „technokratów”, którzy praktycznie inicjowali i realizowali decyzje w sprawach kluczowego znaczenia: decyzje o operacjach militarnych (Carnot), uzbrojeniu i wyekwipowaniu armii…

Read More

O czwartej nad ranem 10 termidora posępny orszak wyruszył z dziedzińca pałacu… Zauważono, że Robespierre, idąc na szafot, miał te sam frak, który nosił w dniu, kiedy na Polu Marsowym ogłosił istnienie Istoty Najwyższej. Nic nie przypominało wyobrażenia o najwyższej potędze, jaką władał dwadzieścia cztery godziny wcześniej. To, co dało się widzieć z jego twarzy, było straszliwie zniekształcone. Sina bladość dopełniała okropności tego widoku. Kiedy…

Read More