Kategoria: Napoleon Bonaparte

Zamach stanu Napoleona Bonaparte dokonany 18 brumaire’a roku VIII (9 listopada 1799) w ocenie wielu historyków stanowi koniec dziejów Rewolucji Francuskiej. Dla przykładu, monumentalne dzieło Adolfa Thiers’a „Historia Rewolucji Francuskiej” (Thier’s History of the French Revolution, wyd.1 w 1827 r.), kończy się właśnie na zamachu stanu Napoleona. Podobnie Georges Lefebvre, swoją monografię o termidorianach i Dyrektoriacie kończy na wydarzeniach jakie miały miejsce 18 brumaire’a. Bonaparte…

Read More

Młody Bonaparte

Posted by Kwiecień 27, 2016

„Za gilotyną Robespierre’a kroczy zawsze szpada Napoleona” – oświadczył w 1906 roku w Reichstagu kanclerz niemiecki, książę Bülow, zwracając się z groźbą do socjaldemokratów, którzy zresztą byli tak mało podobni do Robespierre’a jak Wilhelm II do Napoleona. Napoleon był dzieckiem ponurym i nerwowym. Matka kochała go, choć i jego resztę rodzeństwa chowała surowo. Oszczędzała bardzo, lecz niedostatku nie odczuwano w rodzinie nigdy. Ojciec był człowiekiem…

Read More

Nie tylko dawniejsza, lecz i współczesna historiografia uważa Napoleona za człowieka, który uwieńczył dzieło rewolucji. Pogląd ten nie jest zupełnie słuszny. Napoleon istotnie wziął od rewolucji wszystko, co stworzyła ona w kierunku wolnego rozwoju stanu trzeciego, ale przy tym stłumił szalejącą od dziesięciu lat burzę rewolucji; dlatego można powiedzieć, że nie tylko uwieńczył, lecz jednocześnie zlikwidował rewolucję. Rewolucja francuska, zniósłszy ustrój feudalny, łatwo mogła doprowadzić…

Read More

Bonaparte, wielki realista, skorzystał z lekcji powstania w Wandei. Jako Cesarz niezbyt ufał Wandei. Czynnie sprzyjał jej odbudowie, lecz kazał również mościć nowe drogi, ułatwiające przemarsze wojsk regularnych. Przygarnął i obsypał łaskami posłusznych mu i potrzebnych terrorystów i królobójców, ale świadczył honory również byłym powstańcom. – Zwyciężaliście takich, co bijali wszystkich innych – mawiał im. Jedną tylko kategorię ludzi szczodrze darzył obelgami. Tych mianowicie, co…

Read More

Notatka, która spowodowała przyjęcie Napoleona Bonaparte do Szkoły Wojskowej w Paryżu 17 października 1784 roku. Rękopis, należący do marszałka Ségur’a, ówczesnego ministra wojny, zawiera następującą notatkę: „Królewska Szkoła Wojskowa w Brienne. Wykaz uczniów królewskich, którzy z powodu wieku mogą wnijść w służbę albo przejść do Szkoły Wojskowej w Paryżu, mianowicie: „A, po wielu nazwiskach: „P. de Buonaparte (Napoleon) urodzony w Ajaccio (na wyspie Korsyce) dnia…

Read More

„Moja chwała nie polega na czterdziestu zwycięskich bitwach, bo została przekreślona jedną klęską pod Waterloo – mówił Napoleon na Wyspie św. Heleny – natomiast tym, co sławić będzie moje imię po wsze czasy, jest mój kodeks cywilny”. Jak dotąd, przepowiednia ta się sprawdza. Kodeks, któremu Napoleon nadał swoje imię, żyje i pozostaje wzorem dla wielu krajów Europy i świata. Dzieła skodyfikowania prawa cywilnego podjął się…

Read More