Artykuł 1. Lud francuski uznaje istnienie Najwyższej Istoty oraz nieśmiertelność duszy ludzkiej.

Artykuł 2. Lud francuski uznaje, że spełnianie przez obywateli ich obowiązków jako ludzi jest najwłaściwszym sposobem oddawania czci Najwyższej Istocie.

Artykuł 3. Za najważniejsze spośród tych obowiązków lud francuski uważa: pogardzanie oszustwem i despotyzmem, karanie tyranów i zdrajców, pomaganie nieszczęśliwym, szanowanie słabych, obrona uciśnionych, wyświadczanie dobra swoim bliźnim i stosowanie zasad sprawiedliwości dla wszystkich.

Artykuł 4. Dla przypominania ludziom o Bóstwie i o ich własnej godności, ustanowione zostaną uroczystości świąteczne.

Artykuł 5. Uroczystości te nazwane będą dla uczczenia chlubnych wydarzeń Rewolucji, najdroższych ludziom i najużyteczniejszych cnót oraz głównych darów natury.

Artykuł 6. Republika Francuska będzie corocznie obchodziła rocznice 14 lipca 1789 roku, 10 sierpnia 1792, 21-go stycznia i 31 maja 1793 roku.

Artykuł 7. Republika Francuska będzie obchodziła w kolejno po sobie następujących dekadach poniższe święta: Najwyższej Istoty i Natury; rasy ludzkiej; ludu francuskiego; dobroczyńców ludzkości; męczenników wolności; wolności i równości; wolności świata; patriotyzmu; nienawiści do tyranów i zdrajców; prawdy; sprawiedliwości; skromności; chwały i nieśmiertelności, przyjaźni; wstrzemięźliwości; odwagi; uczciwości; bohaterstwa; bezstronności; stoicyzmu; miłości; wierności małżeńskiej; miłości ojcowskiej; miłości macierzyńskiej; miłości synowskiej; młodzieńczości; młodości; wieku dojrzałego; starości; niepowodzenia; rolnictwa; przemysłu; przodków; potomstwa; szczęśliwości.

Artykuł 8. Komitety Ocalenia Publicznego i Oświaty otrzymają instrukcję, aby przedłożyły plan zorganizowania tych obchodów.

Artykuł 9. Konwent Narodowy (Konwencja) wzywa wszystkich, których uzdolnienia czynią godnymi służenia sprawie ludzkości, do zaszczytnej współpracy przy organizowaniu tych obchodów drogą nadsyłania hymnów lub pieśni świeckich lub wreszcie czegokolwiek innego, co mogłoby się przyczynić do upiększenia obchodów albo zwiększenia pożytku płynącego z nich.

Artykuł 10. Komitet Ocalenia Publicznego przyzna wyróżnienie tym pracom, które jego zdaniem zdołają sprostać powyższym celom, autorów zaś wynagrodzi.

Artykuł 11. Wolność wiary zostaje potwierdzona na tych samych podstawach, na jakich opierał się dekret 18 frimaire’a.

Artykuł 12. Wszelkie zebrania arystokratów, jak również inne, zagrażające porządkowi publicznemu, zostają zakazane.

Artykuł 13. W razie powstania zamieszek, spowodowanych przez jakąkolwiek postać publicznie odprawianego ceremoniału religijnego, wszyscy winni podburzania do nich drogą fanatycznych kazań lub kontrrewolucyjnych podszeptów, jak również ci wszyscy, którzy wywołają te zamieszki przy pomocy nieusprawiedliwionych i niesprowokowanych aktów gwałtu, będą jednakowo karani z całą surowością prawa.

Artykuł 14. Wydane zostanie specjalne rozporządzenie, omawiające szczegóły, wynikające z niniejszego dekretu.

Artykuł 15. 20 dnia nadchodzącego prairiala obchodzone będzie narodowe święto ku czci Najwyższej Istoty.

recc81ception-du-decc81cret-du-18-florecc81al-malheur-acc80-celui-qui-cherche-acc80-ecc81teindre-ce-sublime-entousiasme-le-patriotisme-ecc81lecc80ve-gravecc81-par-augustin-legrand