Dekret o podejrzanych z 17 września 1793 roku stanowił, że uznani zostają za osoby podejrzane: 1) Ci, którzy swym zachowaniem bądź dzięki swym znajomościom albo też poprzez swe opinie wyrażone czy też napisane dali się poznać jako zwolennicy tyranii lub federalizmu albo też jako wrogowie wolności; 2) Ci, którzy nie zdołają udowodnić zgodnie z dekretem z 21 marca (dekret dotyczy powołania komitetów rewolucyjnych) źródeł swego utrzymania bądź wypełniania swych obywatelskich zobowiązań; 3) Ci, którym odmówiono certyfikatów lojalności obywatelskiej; 4) Urzędnicy zawieszeni w prawach, których im następnie nie przywrócono; 5) Dawna szlachta, mężczyźni i kobiety, oraz ojcowie, matki, synowie, córki, bracia, siostry i agenci emigrantów, którzy nie dość okazywali swe poparcie rewolucji.

Stefan Meller, Terror, [w:] J. Baszkiewicz, S. Meller, Rewolucja francuska 1789-1794. Społeczeństwo obywatelskie, PIW, Warszawa 1983.

10649498_1085388301498697_2075997041535958556_n

Fot. Marcus Stone, Apel do miłosierdzia, 1793.