Wzorem duchowego patrona stał się dla Robespierre’a Jan Jakub Rousseau, apostoł demokracji. Przed śmiercią Jana Jakuba (w 1778 r.) udało się Maksymilianowi ujrzeć przelotnie swego wielkiego człowieka: sporządzona później nota poświadcza, że było to prawdziwe przeżycie. Fantazjowano czasem na temat rzekomej rozmowy między filozofem i jego młodym admiratorem: wszystko to jest bez pokrycia. Bezsporne jednak jest głębokie oddziaływanie pism Rousseau na egalitarny i demokratyczny temperament Robespierre’a; na jego wrażliwość społeczną, jego współczucie dla skrzywdzonych i poniżonych; na jego preromantyczny egotyzm, skłonność do „wyznań”, do mówienia o sobie.

Jan Baszkiewicz, Maksymilian Robespierre, Wrocław 1976.

10557721_1038100299560831_2841888935465142275_o11235826_1038100676227460_2877425129583031750_o